ترکیب تصویر
ترکیب تصویر در واقع آن است که بتوانیم با مجموعه اجزای موجود در چهار چوب داخل تصویر و قرار گرفتن مناسب آنها کنار هم موضوع و حالت خاصی را به بیننده القا کنیم. در اینجا به چند مسئله اشاره میکنیم ؛
نگاه کلی :
تصویربرداری از سوژههای تخت و صاف به طور مستقیم در صورتی که دوربین دقیقا در مرکز سوژه قرار گیرد از اعوجاج تصویری جلوگیری مینماید.
اگر اجسام سه بعدی را با لنز دوربین به صورت زاویهدار نگاه کنیم، تصویر بهتری به دست خواهند داد.
اجسام و سوژههای داخل قاب تصویر را به جای آنکه به طور اتفاقی دستهبندی کنیم، یا در یک جا قرارشان دهیم ، بهتر است در گروههای همخانواده درکنار هم بچینیم.
تصویربرداری از فراسوی چیزهایی که در پیش زمینه هستند مانند شاخههای آویزان یک درخت تصور عمق داشتن صحنه را بوجود میآورند . اما نباید وسوسه بشوید که همیشه اینطور از میان شاخ و برگها تصویر بگیرید زیرا زیادهروی در این کار باعث تصنعی شدن حاصل کار خواهد شد.
شرح تصویر:
تصاویری که باید از آنها دوری کرد:
1- نماهایی که در آن یکی از افراد با نیمه سرو بدون ظاهر میشود .
2- فضای بالاسری زیاده از حد موضوع نباید داخل قاب تصویر ساکن و بیحرکت باشد
3- از فضای بیمورد اضافی بین سوژهها در قاب تصویر دوری کنید . از نزدیک شدن بیش از حد افراد به کنارههای قاب جلوگیری کنید .
4- نما ،دارای فضای بسیار کمی ازبالا و پایین قاب است .
5- همیشه یک تصویر نیمرخ و سهرخ را در قاب تصویر جابهجا و متوازن کنید و فضای نگاه (looking room) را در قاب تصویر محفوظ نگهدارید .
6- مراقب باشید خطوط افقی ، تصویر را برش ندهد .
7- اگر تصویر را طبق قانون یک سوم متوازن نمیکنید ، موضوع یا شخص اصلی را در مرکز تصویر قرار دهید. (همچنین ببینید: توازن)
8- مواظب باشید تصویر فرد جلویی، بخشی از صورت شخص عقبی را نپوشاند (مگر اینکه منظور خاصی داشته باشید )
9- سرو گردن اشخاص را از تن جدا نکنید !
10- افراد رابه خط نکنید ( مگر اینکه منظور خاصی داشته باشید ) ،اندازه ،فاصله و وضعیت را متنوع سازید ,br.11- از دکور و وسایل صحنه نامناسب و غیر ضروری بپرهیزید.
تنظیم محل قرار گرفتن افراد در قاب تصویر
اگر شخصی به طور مستقیم با دوربین صحبت میکند ، یک نمای نزدیک فقط از سروگردن حداکثر تاثیر را خواهد گذاشت. وقتی مردم با یکدیگر در حال گفتگو هستند ، به طور معمول بهترین زاویه ممکن را با نسبت به هم می گیرند و وقتی تصویری از آنها تهیه شود ، به شکل متداول در فاصلههای نزدیکتری نسبت به هم قرار میگیرند. اگر اشخاصی که در صحنه هستند ، فاصله زیادی با هم داشته باشند ،برای آنکه فاصله زیادشان در تصویر نیافتد ،باید از زاویه مایل و به صورت متقاطع (cross shot) از آنها تصویربرداری کرد.
در نماهای متقاطع باید دقت کرد بر حسب اتفاق فردی که در صحنه جلوتر از شخص دیگر قرار دارد ، او را در پشت خود پنهان نکند .
در یک صف قراردادن اشخاص در صحنه برای گروه همسرایان یا بازدیدکنندگان خوب است. اما در موارد دیگر بهتر است افراد را درگروههایی درفاصلههای متفاوت ، مقابل دوربین قرار داد .
حرکت بازیگران و مجریان در صحنه موقعی بیشتر تاثیرگذار میشود که از داخل صحنه به طرف دوربین ، از سمت دوربین به طرف داخل صحنه ، یا به طور مایل از راست به چپ یا از چپ به راست صحنه صورت گیرد. حرکت افراد به طور متقاطع نسبت به دوربین ،بویژه اگر دوربین نمای بسته ای داشته باشد ، بسرعت از مقابل دوربین میگذرد و صحنه خالی میماند .
سوژهها را ناخودآگاه در مرکز پرده قرار ندهید. اگر موضوع مورد نطر شمادر نقطهای برابر با یک سوم ارتفاع یاعرض پرده قرار گیرد ، نمای ضبط شده به نظر متوازنتر خواهد رسید .
اگر در قاب تصویر ، شخصی سر خود رابرمیگرداند ، یابه شکل نیمرخ در میآید ، تصویر را کمی از مرکز آن جابهجا نمایید و نقطه دید مقابل اورا افزایش دهید .
بسیار بادقت به قابی که گرفته اید توجه کنید و با دید آدمی که میخواهد کارتان را مسخره کند به تصویرتان نگاه کنید. حواستان باشد از سر بازیگران و افراد حاضر در قاب تصویر ،شاخ یا درخت نروید ! کلاهی سرآنان گذاشته نشود ! بال در نیاورند ! هالهای دور سرشان شکل نگیرد ! توجه کنید ،خطوط افقی دیوارها یا دکورهای صحنه که در انتداد خود ، بخشی از سر یا چانه یاشانه را قطع میکنند ، حواس را پرت میکنند.
منبع: دانشنامه رشد http://daneshnameh.roshd.ir
دانلود: برای دریافت نسخه PDF مطلب و پرینت آن اینجا کلیک کنید.
مطالب مرتبط داخلی:
آستا کوتاه شده "آموزش سینما و تئاتر آنلاین" کوششی است برای گردآوری مقالات و پیوندهای پیرامون بخش های شناسی و آموزشی سینما, تلویزیون, ویدیو, عکاسی, تئاتر و دیگر شاخه های تصویری وابسته به آن به زبان پارسی بر روی شبکه مجازی.