شاید مهم ترین چیزی که یک نویسنده باید بداند این است که چه کاری را انجام می دهد. یک نویسنده همچون پزشکی است که چاقوی جراحی روح آدمی در دست اوست. کوچکارین اشتباه و حرکت اضافه منجر به مرگ مخاطب خواهد شد!!!

بحث حول اینکه چرا نوشتار  تاثیر گذار ترین رسانه است ،بحثی روان شناسانه و نیز انسان شناسانه است؛ بحث بر این موضوع که تخیل انسان چگونه فعالیت می کند ،چگونه تصور اتفاق می افتد ،و اساسا وقتی می گوییم فلان چیز را تصور کردم ، یعنی دقیقا چه کار کردم!!!

اینها مباحثی است که روزانه با آنها سر و کار داریم ،مخصوصا اگر قرار است در مقام صاحب این رسانه قرار بگیریم و از صفر تا صد این کار را خودمان انجام دهیم.

اما فعلا اجالتا برای معرفی اهمیت و حساسیت نویسندگی به ذکر نکاتی چند از این موضوع می پردازیم.

همه فعالیت های فرهنگی در جوامع یک هدف دارند و آن هم تغییر نگاه مردم به زندگی است.

ببینیند موضوع ساده است،اگر شما  می خواهید از انسانهایی ماهانه پول بگیرید دو راه دارید:

1-    کسانی را اجیر کنید که به زور از آنها پول بگیرند

2-    کاری کنید که فکر کنند این پول دادن به نفع خودشان است و نتیجتا داوطلبانه پول بدهند،در این حالت اگر احساس کنند که اگر  قدر پول بیشتر ی بدهند به نفع بیشتری میبرند  ،بیشتر پول خواهند داد.

قطعا اتفاق دوم از هر جهتی عقلایی تر است.

منظور اینکه کِی میگوییم کسی کار فرهنگی خوبی کرده؟داستان خوبی نوشته؟فیلم خوبی ساخته؟

وقتی تاثیر گذاریش در مخاطب بیشتر باشد ؛ (فعلا با محتوا کاری نداریم)و حالا کی تاثیر گذاریش بیشتر است؟ زمانی که اتفاقات طی یک داستان و یا فیلم به زندگی فرد نزدیک تر باشد.

ببینید حیفم می آید حرف آخر را اول بگویم.

اما سوال؟

فرض کنید کسی خشونت را دوست دارد این فرد یک فیلم خشونت امیز ببیند بیشتر تاثیر می پذیرد یا یک بازی خشونت آمیز بازی کند؟