سلام
من نوسینده ی این وبلاگ هستم. نمی دانم شما چه مدت خواننده ی این وبلاگ بوده اید. بیش از دو سال است که مطالب این وبلاگ با زحمت زیاد توسط من از اینترنت یا کتاب ها جمع آوری می شود و با منبع درج می گردد. گاهی اوقات ساعتها کار می کردم و مطالبی را از زبان دیگری به فارسی ترجمه می کردم و گاهی تجربه های شخصی خودم یا استادانی که داشته ام را به آنها اضافه می کردم.
هدف من از تاسیس این وبلاگ علاوه از یادگیری خودم در مورد سینما و تئاتر انتقال اطلاعات و آشنایی فقط دوستداران سینما و تئاتر بود نه کس دیگر. فکر می کردم که ایرانیان و دیگر فارسی زبانان از این کار من استقبال خواهند کرد. با اینکه این کار زحمت زیادی داشت و وقت من را می گرفت و با اینکه دوستانی پیشنهاد می کردند که چرا مطالب را در وب سایتی قرار نمی دهم اما اصرار من بر این بود که مطالب رایگان و بدون آگهی خاصی و ساده در محیط وبلاگی باشند.
مدت زیادی از مطالب استفبال شد و من از این بابت خوشحال بودم اما این خوشحالی چندان طول نکشید. زیرا کسانی با وبلاگ ها و سایتهای دیگر که گاه و بی گاه و با بی نظمی بیشتری بروز می کردند مطالب را بدون ذکر منبع واقعی و یا منبعی که از آن کپی کرده اند اقدام به کپی برداری کردند و هر چقدر که من به آنها می گفتم که لینک و منبع آن را درج کنند گوششان بدهکار نبود.
فکر کنم این ساده لوحی من بود که می خواستم فرهنگ و قوانین کپی رایت را وارد هنر سینما حداقل در دوستداران آن کنم. اما به این نتیجه رسیدم که مردم ایران خیلی بی فرهنگتر از آن هستند که چنین حرف هایی را گوش دهند.
سپس تصمیم گرفتم که کلیک راست وبلاگ را ببندم تا کپی کنندگان را کمی به زحمت و یا به فکر بیاندازم که می توان با اجازه از صاحب وبلاگ هم اینکار را کرد. البته جز دو نفر کسی احازه ای نگرفت و برعکس به قول خودشان برای تکثیر مطالب فحش های رکیکی برایم نوشتند که مجبور شدم بعضی را حذف کنم .من کاملآ آگاه بودم که راه آنها را کامل نبسته ام و در واقع به هیچ شکلی نمی توان کامل این کار را کرد.
با این حال می خواستم که کمی به زحمت و فکر بیافتند. اگر از من اجازه می خواستند من تمامی مطالب را برای آنها ایمیل می کردم. از دید من خود این هم یک کار فرهنگی بود.
من حتی برای راحتی دیگر خوانندگان که می خواهند مطالب را روی رایانه خود داشته باشند و یا از آنها پرینت کنند شروع کردم تک تک مطالب را بصورت pdf تبدیل کردن تا راحت بتوانند از آن استفاده کنند و تکثیر کنند که این کار ساعتها وقت مرا می گیرد و به همین دلیل است که در ماه گذشته وبلاگ چندان بروز نشده است.
چیزی که من نمی فهمم این است که جمع آوری مطالب با این نظم و محتوا برای شان خیلی ساده است؟ خودمانی و حقیقتش را می گویم برای من نیست. اگر برای آنها آسان است چرا فحش می دهند مثل کار من را انجام دهند. این وبلاگ دارای بالاترین بازدید سینمایی در میان وبلاگها و وبسایتهای فارسی زبان است و فقط سایت های مرجع مانند ویکی پدیا و دانشنامه رشد و یا سینما فردا در این حد در گوگل قابل روئیت هستند پس نیازی به تکثیر بیشتر نیست اگر مطالبی از خود دارند بیاورند و همه استفاده کنند و من بیش از همه از آنها ممون خواهم بود.
سوال دیگر اینکه آیا زمانی پول داده و کتابی می خرند با اینکه نویسنده آن کتاب تقریبآ همین کارهایی که من انجام داده ام را می دهند باز هم فحشی نثار وی می کنند؟
و سوال آخر آیا اصلآ ایرانی جماعت لیاقت و فرهنگ چنین کار هایی را دارند یا نه؟ آیا برای بالا نگاه داشتن مقام هنر در جامعه ما خواهیم توانست این فرهنگ را بپذیریم؟ من کم کم به این نتیجه می رسم که واقعآ چنین لیاقتی ندارند و از این افسوس می خورم که آیا تمامی کارهای من بیهوده است؟
افسوس
پی نوشت: ممنون از نظرات شما. باعث دلگرمی ست. با حرف های شما هم موافقم شاید زیاد به دل گرفتم این قضایا را. به زودی وبلاگ بروز رسانی مرتبش را آغاز خواهد کرد.
در ضمن گروه آستا در فیس بوک (FACEBOOK) هم فعال شده است دوستانی که در فیس بوک عضو هستند می توانند با جستجو در آن عضو گروه آستا شوند.
• آنچه را که بازی رئالیستی می نامیم ، مفهومی است که در طول تاریخ سینما تغییر کرده است. برای مثال امروزه ما ممکن است فکر کنیم ، بازی تام کروز ( Tom Cruze ) و داستین هافمن ( Dustin Hoffman ) در فیلم مرد بارانی ( 1988- Rain Man ) ، ساخته بری لووینسون ( Barry Levinson) ، کاملا رئالیستی هستند و به زندگی واقعی بسیار شبیه اند ، در حالی که در اوایل دهه 1950 ، سبک بازیگری اکتورز استودیو در نیویوورک ، به صورتی که در بازی مارلون براندو ( Marlon Brando ) ، برای مثال در فیلم در بارانداز ( 1954- On The Waterfront ) ، ساخته الیا کازان متجلی بود ، حد اعلای بازی رئالیستی تلقی می شد. هر چند امروزه هم بازی مارلون براندو در این فیلم ها یا ، شاگردان موفق دیگر اکتورز استودیو در فیلم هایشان عالی به نظر می رسد ، ولی دیگر در تقابل با بازی هایی که بازیگران در فیلم های جدید انجام می دهند آگاهانه ، غلو شده و غیر رئایستی به نظر می رسد.
آستا کوتاه شده "آموزش سینما و تئاتر آنلاین" کوششی است برای گردآوری مقالات و پیوندهای پیرامون بخش های شناسی و آموزشی سینما, تلویزیون, ویدیو, عکاسی, تئاتر و دیگر شاخه های تصویری وابسته به آن به زبان پارسی بر روی شبکه مجازی.