اقتباس برای فیلمنامه

چگونه از آثار نمايشي اقتباس سينمايي کنيم؟


وفاداري به متن يا به روح اثر 
 

يکي از گونه هاي معمول فیلم، اقتباس از رمان، داستان کوتاه و يا نمایشنامه است. اما اقتباس معمولاً بيشترين ميزان انتقادها را متحمل مي شود، چون مواد خام آن پيشتر در قالب ديگري ظاهر شده اند که همين قالب خود به معياري بدل مي شود که فيلم با آن مقايسه مي گردد. به همين دليل است که اين خرده گيري معمول را مي شنويم که خب، کتاب چيز ديگري بود. براي اين ايراد تنها يک جواب وجود دارد،: قرار هم نبود که خود کتاب باشد. اقتباس يک نسخه از اثر است نه تنها نسخه آن. زيرا پيش مي آيد که چندين فيلم بر مبناي يک رمان يا نمايشنامه ساخته مي شود. کدام يک از نسخه هاي سينمايي شبح اپرا همان رمان شبح اپرا اثر گاستون لروکس است؟ نسخه سال 1925، 1942، يا 1962.

اقتباس به آن آساني که به نظر مي رسد نيست. واضح است که نسخه سينمايي با اصل اثر متفاوت است. اگر نه، چه دليلي وجود دارد که يک فيلم ساز براي سینما از اثري اقتباس کند و انتظار داشته باشد تماشاگراني که کتاب يا نمايشنامه را خوانده اند به ديدن فيلم مبادرت کنند؟ اقتباس بايد متفاوت باشد، اما چگونه؟ ممکن است در اقتباس ماهيت اثر اصلي حفظ شود، هرچند در اين ميان، شايد، جزئيات طرح داستان (گاه به شدت) دستخوش تغيير گردند، شخصيت هايي افزوده يا کم شوند يا پايان داستان به گونه اي تغيير يابد که مخالف آن چيزي باشد که در اثر اصلي آمده است.

 

دانلود: برای دریافت نسخه PDF مطلب و پرینت آن اینجا کلیک کنید.

ادامه نوشته

تاریخچه موسیقی فیلم

تاریخچه موسیقی در سینما و همراهی صدا در فیلم, مهمترین آثار موسیقی فیلم


فیلم های اولیه سینما، فقط تصاویر متحركی بودند كه از هیچ صدائی بهره‌ نمی‌بردند، ولی فیلم بدون موسیقی، به‌قدری خالی به‌نظر می‌رسید كه غالباً فیلمها را یك نوازنده پیانو یا ارگ یا گروهی از نوازندگان، درست به شیوه تئاتر، همراهی می‌كردند تا به داستان فیلم حال و هوای مؤثرتری ببخشند.



اشاره:

تاریخچه موسیقی به‌عنوان همراهی‌كننده سرگرمیهای بصری، مطمئنا‌ً از قدمت فراوانی برخوردار است. صرف‌ نظر از هنرهای بصری عهد عتیق، انواع نمایشهای موزیكال و شكلهای مختلف اپرائی، پیوسته از موسیقی بهره برده‌اند. در تمام این زمینه‌ها، موسیقی نقش پراهمیتی را ایفا كرده است، از جمله تشدید و تقویت واكنش عاطفی مخاطب نسبت به فضای كلی اثر و یا بخش مهمی از وجه سرگرم‌كنندگی نمایش و یا به صورت طیف وسیعی كه تمام جنبه‌های نمایش را دربرمی‌گیرد.

فیلمهای اولیه سینما، فقط تصاویر متحركی بودند كه از هیچ صدائی بهره‌ نمی‌بردند، ولی فیلم بدون موسیقی، به‌قدری خالی به‌نظر می‌رسید كه غالباً فیلمها را یك نوازنده پیانو یا ارگ یا گروهی از نوازندگان، درست به شیوه تئاتر، همراهی می‌كردند تا به داستان فیلم حال و هوای مؤثرتری ببخشند.

در آغاز كار، موسیقیدانهای تئاتر بودند كه این موسیقیها را انتخاب یا تصنیف می‌كردند، ولی بعدها موسیقیدانهای فیلم كه در این زمینه، تخصص داشتند، زمام كار را به دست گرفتند و به‌صورت متمركز و حرفه‌ای وارد عرصه سینما شدند و فیلمسازها مستقیما‌ً به آنها مراجعه می‌كردند.

به‌زودی تهیه‌كنندگان فیلمها كنترل بیشتری را بر موسیقی فیلم اعمال كردند، به‌طوری كه موسیقی های خاصی باید برای فیلمها نواخته می‌شدند و حتی كمی بعد، ساختن قطعاتی ویژه فیلمها رایج شد. ذكر این نكته ضرورت دارد كه یكی از بزرگترین هنرمندان سینمای صامت یعنی چارلی چاپلین1 موسیقی فیلمهایش را خودش می‌ساخت كه از جمله مشهورترین آنها موسیقی فیلم روشنایی های شهر (City Lights) است.

 

دانلود: برای دریافت نسخه PDF مطلب و پرینت آن اینجا کلیک کنید.

ادامه نوشته